Szanowni Internauci!

Wspomnienia, jest to zakątek naszego przeszłego życia, często najmilszym, do którego w zadumie z nostalgią wracamy.

Moja strona internetowa istnieje od roku 2004. Prowadziła ją osoba odległa od mojego miejsca zamieszkania. Bardzo mało z nią się kontaktowałem.
Czytałem w „księdze gości” gratulacje kierowane dla mnie. Jest ich bardzo wiele i nie tylko z Kraju.
Teraz internet zainstalowałem u siebie. Przy okazji bardzo wielce dziękuję tym, którzy z zaciekawieniem docenili moje autorstwo.
Postanowiłem więc dokonać znacznej korekty w swojej lekturze. Wzbogacić także swoją stronę internetową nowymi tytułami.

W swoich wspomnieniach być może nieco ubarwiłem rosyjski naród. Nigdy nie pochwalałem i nie pochwalam komunistycznych rządów i ich okrutnych czynów. Wśród Rosjan cywilów, partyzantów i wojska dorastałem. W czasie wojny nie raz od nich cała moja rodzina doznawała krzywdy. Przekonałem się, że wśród Rosjan większość tego narodu jest uczuciowa, serdeczna, szczera i bardzo żartobliwa. Tej prawdy nie mogłem nie pochwalać w swojej lekturze.

Byłem w życiu skromnym człowiekiem. Czas i los zrządził, że moje życie było bogate w różnorodne przygody. Nie każdy chce i nie każdy może opisać ciekawe dzieje swojego życia. Jak potrafiłem, chciałem nimi podzielić się ze współczesnym i z przyszłym pokoleniem. Z pewnością lepiej poznają życie swoich przodków, którzy przeżywali ciężkie, wojenne i powojenne czasy. Z mojego przekonania i doświadczenia wynika, że miłość do Ojczyzny, przyjacielska, rodzinna i małżeńska jest największym skarbem człowieczego życia. Jakże często przez mentalność człowieczą ten skarb nie jest doceniany.

Życzę dla czytelników wiele miłych wrażeń podczas czytania podążając śladami moich bohaterów i łezki współczucia czytających mam. Przecież Wasze poprzedniczki w czasie wojny okrutnie cierpiały. Poświęcały dla swoich dzieci najwyższą ofiarę.